Dedim ey be’vefa dünya, ey zalim felek ,
Od düşsün sene de yanasın gerek.
Bu kadar zülüme dayanmaz yürek,
Ezelinden bir zülümkar dünyasın.
Ezeli taktirde verdim bir yazı,
Beş gün sınamaya yolladı bizi.
Kimler okuyup Kur’an kıldı namazı,
Kimileri günahından yakan dünyasın.
Yalancı dünyasın ahırın berbat,
Günen zehir verip ettin kıyamet.
İçirdin şerbetten koptu kıyamet,
Hamza Pehlivandan kalan dünyasın.
Babur leşker sürdü Hinde, Yemene,
Aslan deyıp adını saldı cihana.
Onunda ahırı düşti zavala,
Şeddete cennetler veren dünyasın.
Hitler kuduz gibi her yana saldı,
Nece bin köyleri, şehirler yahtı.
Firavun tek insanları sağ iken yahtı,
Böyle zalimlerden kalan dünyasın.
Fizüli, Firdovsi, Furkat, Nizami,
Şota Rustavelli, Beruni, Cami,
Bunların da turab oldı mekanı.
Meftun kuluyi zar ağladan dünyasın.
Ömer (a.s) ah cekip gezdi Kabe’yi,
Mukimi, Gülhani, Agahi hani?
Nesiminin ahı tuttı cihanı,
Marks ile Engels cihana geldi,
Fakir fukaranın kaydına kaldı.
Lenin ile Stalin senden ne aldı?
O Koç kör oğludan kalan dünyasın.
Ne eceb iştür ki yohtur kerari,
Kimse bilmez seni, sende kimseyi.
Heç kese etmedin yoh itibarın,
O Adam Atadan kalan dünyasın.
Bazısını ömür boyu ağlattın,
Bazısını neşter vurup tağlattın.
Nuh (a.s) bin yıl yaşadı o da fes oldu.
İskender dünyayı velvele saldı.
Karun’un mal-mülki kimlere kaldı?
Ahrın bir be vefa dünyasın.
Bazı coşüp dağdan taşa atarsın,
Bazı yetim kimi merum bakarsın.
Bazısını tırnağından yaharsın,
Bazısını çölden çöle atarsın.
Mecnunı sahraya salan dünyasın.
Bazısına desdur verdin bir zaman,
Bazısına vermedin üç günlük aman.
Hani Rüstemi-i-zaal hani Kahriman?
O dahi Yunustan kalan dünyasın.
Şikayet eylesem daha çohtur söz,
Kime kara kıştur, kime bahar yaz.
Kah cazi nenesin, kah alagöz kız,
Budakiye göz tıkmiyan dünyasın.
Neceleri gittiler yürekte erman,
Hastalar tapmadı lukmandan derman.
Ferhadi dağ taşa salan dünyasın.
Timurlenk, Cingizhan bunlar da geçti,
Uluğbek kainat sırlarını açtı.
Sultan Suleyman da ecel şerbeti içti,
Üç gündür ahırın, yalan dünyasın.
Hani İsa(a.s.), Daut(a.s.), Hazreti Musa,
Ölüleri dirilten elinde asa.
Yusufinenen Züleyha, Yakup da olsa,
Veysel Karaaniden kalan dünyasın.
Daim kalmakaldur bu senin işin,
Karğaştan kurtulmaz belalı başın.
Bir gün kocalursun tökilür dişin,
Yunusı deryaya salan dünyasın.
Nettin İbrahim’i (a.s.)? odlara saldın,
Tanrı arslanıydi Ali de hani?
Muhammet Resulini Turaban aldın,
Fatimeden karğış alan dünyasın.
Bekzar diyer yatabilmem ben rahat,
Kıbleyı Kabem Atam eylemiş vefat.
Ey Kadir Sultanım sen eyle rehmet,
Hasret kıyamete kalan dünyasın.
Bekzar AHISKALI