14/10/2007

AHISKAM

Sene kırk dört kasım ayının on dördü
Ana baba günü gördü Ahıskam
Gög yüzünü kara bulut bürüdü
Savaş alanına döndü Ahıskam.

Stalinle Beriya emir verdiler
Silahlı askerler köve girdler
Yaşlılar ağladı, onlar güldüler
Olmazlara sahne oldu Ahıskam.

İstasyona geldi kara vagonlar
Tarihe yazılsın o gün olanlar
Ağlayarak saçlarını yolanlar
Acılar çektirdi sana Ahıskam.

Sorulan sorular kaldı cevapsız
Ayırd edilmedi haklıyla haksız
Bindürdiler vagonlara günahsız
Milletine veda etti Ahıskam.

Trenler fit çaldı yola çıktılar
O gece binlerce evler yıktılar
Ölenleri vagonlardan attılar
Meftaları mezarına gömemedi Ahıskam.

Böyle devam etti bizim yolculuk
Etrafı bürüdü tipi, kar soğuk
Hastalığa yakalandı çel-çocuk
Derman olamadı derde Ahıskam.

Yol erkeni göstermeden bizlere
Götürüp töktüler deli düzlere
Kalemle derdimi yazdım sizlere
Sahip olamadı bize Ahıskam.

MUHLİS sorar nerde kaldı adalet
Nerde o insanlık nerde o gayret
Ana vatanıma dönersem şayet
Bölünmez bir parçan olam Ahıskam.

Muhlis FERHAT

 


13/10/2007

DÜNYA

Dedim ey be’vefa dünya, ey zalim felek ,
Od düşsün sene de yanasın gerek.
Bu kadar zülüme dayanmaz yürek,
Ezelinden bir zülümkar dünyasın.

Ezeli taktirde verdim bir yazı,
Beş gün sınamaya yolladı bizi.
Kimler okuyup Kur’an kıldı namazı,
Kimileri günahından yakan dünyasın.

Yalancı dünyasın ahırın berbat,
Günen zehir verip ettin kıyamet.
İçirdin şerbetten koptu kıyamet,
Hamza Pehlivandan kalan dünyasın.

Babur leşker sürdü Hinde, Yemene,
Aslan deyıp adını saldı cihana.
Onunda ahırı düşti zavala,
Şeddete cennetler veren dünyasın.

Hitler kuduz gibi her yana saldı,
Nece bin köyleri, şehirler yahtı.
Firavun tek insanları sağ iken yahtı,
Böyle zalimlerden kalan dünyasın.

Fizüli, Firdovsi, Furkat, Nizami,
Şota Rustavelli, Beruni, Cami,
Bunların da turab oldı mekanı.
Meftun kuluyi zar ağladan dünyasın.

Ömer (a.s) ah cekip gezdi Kabe’yi,
Mukimi, Gülhani, Agahi hani?
Nesiminin ahı tuttı cihanı,


Marks ile Engels cihana geldi,
Fakir fukaranın kaydına kaldı.
Lenin ile Stalin senden ne aldı?
O Koç kör oğludan kalan dünyasın.


Ne eceb iştür ki yohtur kerari,
Kimse bilmez seni, sende kimseyi.
Heç kese etmedin yoh itibarın,
O Adam Atadan kalan dünyasın.


Bazısını ömür boyu ağlattın,
Bazısını neşter vurup tağlattın.
Nuh (a.s) bin yıl yaşadı o da fes oldu.
İskender dünyayı velvele saldı.


Karun’un mal-mülki kimlere kaldı?
Ahrın bir be vefa dünyasın.
Bazı coşüp dağdan taşa atarsın,


Bazı yetim kimi merum bakarsın.

Bazısını tırnağından yaharsın,
Bazısını çölden çöle atarsın.
Mecnunı sahraya salan dünyasın.


Bazısına desdur verdin bir zaman,

Bazısına vermedin üç günlük aman.
Hani Rüstemi-i-zaal hani Kahriman?
O dahi Yunustan kalan dünyasın.


Şikayet eylesem daha çohtur söz,

Kime kara kıştur, kime bahar yaz.
Kah cazi nenesin, kah alagöz kız,
Budakiye göz tıkmiyan dünyasın.


Neceleri gittiler yürekte erman,
Hastalar tapmadı lukmandan derman.
Ferhadi dağ taşa salan dünyasın.


Timurlenk, Cingizhan bunlar da geçti,
Uluğbek kainat sırlarını açtı.
Sultan Suleyman da ecel şerbeti içti,
Üç gündür ahırın, yalan dünyasın.


Hani İsa(a.s.), Daut(a.s.), Hazreti Musa,
Ölüleri dirilten elinde asa.
Yusufinenen Züleyha, Yakup da olsa,
Veysel Karaaniden kalan dünyasın.


Daim kalmakaldur bu senin işin,
Karğaştan kurtulmaz belalı başın.
Bir gün kocalursun tökilür dişin,
Yunusı deryaya salan dünyasın.


Nettin İbrahim’i (a.s.)? odlara saldın,
Tanrı arslanıydi Ali de hani?
Muhammet Resulini Turaban aldın,
Fatimeden karğış alan dünyasın.


Bekzar diyer yatabilmem ben rahat,
Kıbleyı Kabem Atam eylemiş vefat.
Ey Kadir Sultanım sen eyle rehmet,
Hasret kıyamete kalan dünyasın.

Bekzar AHISKALI

13/10/2007

Yazık Oluyor

Sevaplar misal olsun, günahlar ibret.
Sevenler çoğalsın, hissize nispet.
Haya yırtılmasın, gayret ha gayret.
Bu gemi yürüsün yazık oluyor.

Aradığın hep sende, biraz eşele.
Yıllar örtüde örtü, tozları üfle.
Hayayı perde yap, suçunu gizle.
Bu gemi yürüsün, yazık oluyor.

Gönlün her şey için biraz titresin.
Nefesin sevgi ile hava üflesin.
Misal ol, her gören haya bu desin.
Bu gemi yürüsün , yazık oluyor.

Sadakat, hak, haya, kuvvetle ilim.
Dört yandan bunlara erişsin elin.
Haya imandandır, sevinde sevin.
Bu gemi yürüsün, yazık oluyor.


Gönül Aytanç

13/10/2007

Biz Kimuh?

 

Ardahan, Ahıska, Posof mahali,

Kardaşuh, baciyuh, bir milletuh biz.

Bir imiş, o geçmiş Korkut Dedemiz,

O nesilden gelen Türk oğliyuh biz.

 

Sögüdün, kavağın bari olmamiş,

Bahçasi, almasi, nari olmamiş,

Neslimiz, dedemiz Gürci olmamiş,

Ecdadi atadan Türk olmişuh biz.

 

Yayılsın bu haber bütün yerlere,

Tercüme olunsun geyri dillere,

Kimluğumuz duyulsun o milletlere,

Kalu beladan,  Türk oğliyuh biz.

 

Biz kimuh? Biz Türkuh, koy eller bilsin,

Ahıska Türkleri yurduna dönsün,

Bizden sora gelen nesiller bilsin,

Eslimiz, neslimiz Türk oğliyuh biz.

 

Müzeyfe Koca’dan selam ellere,

Yetişsin sözlerin genç nesillere,

Uymasınlar geyri, adi sözlere,

Türkiye’den ayri düşmiş Türkuh biz.

 

                                   Müzeyfe Koca Adigönlü

Kategorilerim

    Arkadaşlarım

    Bağlantılarım

    Blogcu ile yapıldı